نمی فهمم واقعا چه حکمتیه؟

الان ما پنج ماهه اینجاییم، هیشکی نیومده سر بزنه بهمون، بعد این هفته که من عین جنازه افتادم زمین ، مادرشوهر و خواهر شوهر و خانواده و پدر و مادر خودم همه( کاملا هماهنگ نشده) دارن تشریف میارن:/

اضافه کنید کلاسی که سه ماهه دارم دوندگی می کنم شروع شه هم دقیقا فردا شروع میشه.

حتما من خیلی انسان فرزانه ای هستم که خداوند داره این طور امتحانم میکنه( رجوع شود به عنوان مطلب).

بهتر ازین نمی تونم به خودم دلداری بدم

وقتی دکترت میگه یواش یواش قرصتو کم کن، از یه دونه کامل بیا روی سه چهارم و نصف و ...

آدم باش و به خودت نگو : من که دیگه تهوع ندارم ، اصن قطعش می کنم.

نتیجه اش اینه که سه روز درست غذا نخوردم و با دیدن هرچیزی که کمترین خوردنی توش باشه حالت تهوع میگیرم و به خودم لعنت می فرستم.

ای بر پدر اعتماد به نفس کاذب

فکر کنم عشق یعنی بعد از یه گند بزرگی که زده و تو رو تا حد آتشفشان عصبانی کرده و اومده اون قدر عذر خواهی کرده که تو آشتی کنی و آشتی کردی، دلت می خواد بری ازش تشکر کنی که اومده و اصرار کرده و نذاشته قهر بخوابین :)

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین

بورک من فی النار و من حولها و سبحان الله رب العالمین